Het 950 zielen tellende dorpje Aerdt behoort samen met Herwen en Pannerden tot de Gemeente Rijnwaarden. De gemeente wordt begrenst door De Rijn – Oude Rijn en Het Pannerdensch Kanaal. Hierdoor heeft dit grondgebied ook wel de naam ‘Het Gelders Eiland’. Op ca. 5 kilometer van Aerdt komt bij Spijk onze belangrijkste rivier De Rijn vanuit Duitsland ons land binnen. Bernhard en Hans Visser zijn de enige duivenliefhebbers in Aerdt. Ze zijn lid van ‘De Rijnvliegers’ in het naburige Lobith, een club die ca. 20 leden telt.

Fijne melkers
De inmiddels 71 jarige Bernhard Visser werd geboren in Didam, waar vader puur voor zijn plezier wat duiven rond huis had vliegen. Zijn levensreis ging via Spijk naar de huidige woonplaats Aerdt, waar in het begin van de jaren tachtig werd gestart met de postduivensport. Bernhard verdiende zijn brood in de ijzergieterij en de bouw, veelal in het naburige Duitsland. Samen met de 47 jarige zoon Hans werden in de beginperiode aan alle vluchten meegedaan. In die periode pakte Bernhard toen om half drie ’s nachts een duif van het dak van Nationaal Bergerac, die toen maar eventjes de 4e Nationaal won. Rond 1990 werd de keuze gemaakt om zich te specialiseren op het kortere werk, vitesse, midfond en jonge duiven wel te verstaan. Op de natoer wordt nooit gespeeld. Op het kortere werk konden vader en zoon Visser goed uit de voeten getuige de vele ereplaatsen, kettinguitslagen en kampioenschappen die men de afgelopen 20 jaar op deze discipline wist te behalen. De uitdaging verdween langzamerhand, het verloop van de vluchten werd naar hun mening te snel. Een nieuwe uitdaging werd in 2010 voor hen de dagfond, naar hun mening eerlijkere en meer aansprekende vluchten. Met dezelfde duiven, die zo knap presteerden op het korte werk, debuteerde men dit jaar op de dagfond en het was gelijk bingo. Wat als een overgangsjaar werd gezien, werd gelijk een ongelofelijk topjaar. Met meerdere duiven werden er kopprijzen gespeeld, ongeacht de wind of andere omstandigheden en dat allemaal met een hele kleine korf. Vergelijkbaar met wat sportvriend Ferry van Loo enkele jaren geleden deed! Bernhard Visser tekent daarbij aan dat hun duiven de afgelopen jaren altijd heel zuinig zijn gespeeld. Bernhard neemt de gehele dagelijkse verzorging voor zijn rekening. Alles op tijd, secuur en schoon zijn trefwoorden die op zijn manier van omgang met de duiven van toepassing zijn. Je ziet het gelijk terug als je bij de duiven op het hok komt. Zoon Hans, controller van beroep bij de Gemeente Doesburg, doet de administratie van de duiven, verzorgt het inkorven etc. Vader en zoon vullen elkaar wat dat betreft goed aan.

Huidige basisduiven
Hierbij moeten we met een kort verhaaltje beginnen. Het zal in 1995 geweest zijn dat er in het dorpje Aerdt een verdwaalde en uitgeputte Belgische duif op straat liep. Bernhard pakte hem van de weg, verzorgde hem goed en toen hij weer helemaal in orde was liet hij de duif los met een briefje aan de poot. Diezelfde avond was er al telefoon uit België. De duif bleek van niemand minder dan van Flor Engels en Zonen uit Putte te zijn en hij bleek ook nog eens tot de besten van het hok te behoren. De mannen in Putte waren geweldig blij dat hun topduif terug was op het hok. De familie Engels bood geld aan voor de goede zorgen van Bernhard en Hans. Deze zeiden liever duiven te willen hebben. Het werden tenslotte vier eieren uit de beste duiven die de Belgische grootmeesters in die tijd op hun hok hadden. Nu nog zit dit bloed door de gehele stam duiven van Bernhard en Hans Visser heen.
Overige rassen die men op het hok heeft zijn:

• Desmet Mathijs, via de helaas overleden sportvriend Henk Kobesen uit Didam. Henk was een goede vriend van Bernhard en Hans en van hem hebben zij vaak goede duiven gehad en ook hebben ze van hem veel geleerd.
• Ad Schaerlaeckens x Tournier duiven, door ruiling verkregen van de Comb. Nijhof uit Lievelde.
• Toon Raats, Didam. Van hem werden alle kwekers overgenomen.
• Ferry van Loo, Zutphen.
• Jos Vercammen (B).
• Anton en Hilde Reynaert (B) via Gerrit Veldhorst.

Er wordt gekweekt uit de betere vliegduiven en uiteraard de kweekduiven. Afhankelijk van de prestaties van de jonge duiven worden deze al dan niet herkoppeld. De kweekduiven krijgen drie jaar de kans om iets goeds voort te brengen. Lukt dit niet dan worden ze uitgeselecteerd.

Hokken – hokbestand – spelmethode
De duiven zijn gehuisvest op een prachtig Buitenhuis hok. Over de gehele lengte loopt er een gang voor de ruimtes, waar de duiven zitten. Het plafond is praktisch geheel open. Je ruikt er geen duif, mede gezien het feit dat de hokken dun bevolkt zijn.
Het hokbestand bestaat uit:

• Tien weduwnaars en uiteraard tien duivinnen.
• Ongeveer dertig jonge duiven.
• Tien kweekparen.

Er wordt klassiek weduwschap gespeeld. Dit jaar is het in het begin even met de duivinnen geprobeerd, maar dit lukte niet en toen is men er maar snel weer mee gestopt.

Het stille seizoen
Aangezien er geen natoer wordt gespeeld begint men begin september al hiermee. De duiven worden vroeg gescheiden en geselecteerd en in verband met het roofvogelgevaar komen de duiven niet meer los. Tijdens de rui gaat er af en toe wat karnemelk over het voer. In deze periode wordt er ook niet met medicijnen gewerkt. Tegen het geel wordt er hier overigens al jarenlang niet meer behandeld! Eind december, begin januari worden de duiven, afhankelijk van het weer, gekoppeld. Er wordt ook uit de betere vliegduiven gekweekt. Soms worden de eieren van de tweede ronde van de vliegers omgelegd onder enkele kwekers. Net als in voorgaande jaren werden dit jaar de duiven twee weken voor de eerste vitessevlucht op weduwschap gezet. Of dat in 2011 weer gebeurt weten ze nog niet. De paramixo-enting geschiedt bij de eerste broed. Begin februari komen de duiven weer voor het eerst los. Voorzichtigheid is dan troef en tijdens die eerste weken blijft Bernhard erbij als ze buiten zijn. Als het vliegseizoen van start gaat trainen de duiven inmiddels twee keer per dag. In de ochtend om 07.00 uur en ’s middags om 16.00 uur. De training is niet verplicht, maar de duiven trainen altijd goed uit zichzelf. Voor de eerste vlucht worden de duiven twee of drie keer weggebracht tot een afstand van maximaal 15 kilometer.

Het vliegseizoen
De duiven gaan in principe elke week mee. Er wordt altijd getoond, meestal een uur of langer. Bij thuiskomst mogen de doffers enkele uren bij hun duivin blijven. Om de motivatie erin te houden trainen soms doffers en duivinnen gezamenlijk. Dit versterkt naar de mening van Bernhard de binding tussen doffer en duivin. In de week tussen twee dagfondvluchten krijgen de doffers geen vlucht voor hun kiezen, maar worden ze weggebracht naar een afstand van zo’n 25 kilometer. De voeding bestaat uit Mariman Standaard, wat in het seizoen wordt aangevuld met snoepzaad en pinda’s. Voor de training wordt al een beetje gevoerd, want hongerige duiven trainen naar de mening van vader en zoon Visser niet goed. Het voeren gebeurt met de lepel in potjes. Er blijft altijd wel iets over in de potjes. Dat wordt er een halfuur of drie kwartier na het voeren uit weggenomen, zowel ’s ochtends als ’s avonds. Groenten uit de tuin staat ook dikwijls op het menu en natuurlijk dagelijks vers grit. Bernhard laat de duiven ook gerust een poosje pikken in de tuin voor het hok.

  

NL 08-2119851 ‘Tom’. Deze doffer vloog in 2010 o.a. : 2e NPO Blois van 2.717 d. – 8e Orleans van 1.663 d. – 14e Chateaudun van 2.311 d. en 41e NPO Orleans van 5.234 duiven. Hij werd daarmee o.a. 5e Nationale Asduif Eendaagse Fond 2010 en 1e Asduif Dagfond Regio 4 Afdeling 8. ‘Tom’ is voor 80% van het ras Flor Engels en Zonen en 20% Desmet Mathijs via Henk Kobesen.

Hoogtepunten in 2010

• 4e Nationaal Kampioen Dagfond

• 5e Nationale Asduif Dagfond met ‘Tom’

• 5e Totaal Eendaagse Fond Noordelijke Unie

• 1e Kampioen Onaangewezen Eendaagse Fond Afdeling 8 GOU

• 1e Kampioen Aangewezen Eendaagse Fond Afdeling 8 GOU

• 2e Nationaal Blois Afdeling 8

• 6e NPO Bourges Afdeling 8

• 1e – 2e – 3e – 4e Asduif Jong C.C. ‘Rijnstrangen’ 
  

Spel met jonge duiven
De ongeveer 30 jonge duiven, waarmee wordt gespeeld, worden na het stoten van de eerste pen verduisterd. De verduistering wordt opgeheven twee weken voor de eerste africhtingsvlucht. Er wordt niet bijgelicht. De voeding is in grote lijnen gelijk aan die van de oude duiven. De jonge garde traint ook twee keer per dag. Voor de eerste africhting worden ze vier of vijf keer opgeleerd tot maximaal een afstand van 20 kilometer. Tot de tweede vlucht blijven de jonge duiven bij elkaar in één hok. Daarna wordt er op de deur gespeeld. Ook dit jaar kwamen de jonge duiven voortreffelijk met in de C.C. ‘Rijnstrangen’ de eerste vier asduiven en op de laatste vlucht vanaf Mantes la Jolie negen prijzen van tien gezette duiven!

Slot
We hebben dit keer een kijkje mogen nemen bij Bernhard en Hans Visser, twee liefhebbers met liefde en passie voor de duivensport. Mannen die met eenvoudige middelen het beste uit hun kleine kolonie duiven weten te halen. Als we hun aanpak kort mogen karakteriseren kunnen we zeggen: veel trainen – goed voeren – regelmaat in de verzorging en sterk selecteren op gezondheid. En ambities hebben deze mannen zeker. Het succes van dit jaar smaakt naar meer. Misschien volgend jaar op het Nationale podium op de dagfond of zelfs wel Nationaal Kampioen? In Aerdt zullen ze er in ieder geval alles aan doen! Bedankt voor de gezellige middag!